Nie jest dziś łatwo być mamą. A to wszystko przez... nadmiar wiedzy. Przeciętna współczesna mama wie sporo o psychice malucha. Świetnie zdaje sobie sprawę, jak ważne są przeżycia z wczesnego dzieciństwa. Dlatego zastanawiasz nad każdym wychowawczym krokiem.

Stresuje cię świadomość, że doświadczenia z pierwszych lat życia dziecka mogą być brzemienne w skutki? Paraliżuje cię czasem myśl, że błędy wychowawcze, które popełnisz teraz, odcisną piętno na osobowości malucha? Obawiasz się, żeby nawet mimowolnie nie narazić na szwank jego wrażliwej psychiki?

Wiesz wystarczająco dużo, żeby obawiać się odległych konsekwencji swoich wychowawczych poczynań. Z drugiej strony nie jest możliwe, żebyś wybierała tylko najlepsze rozwiązania pedagogicznych dylematów.

* Zaakceptuj fakt, że w wychowaniu dziecka nie zrobisz wszystkiego dobrze, choćbyś nie wiem jak się starała i przewertowała wszystkie poradniki wychowawcze.

* Jest też dobra wiadomość dla ciebie: wcale nie musisz wszystkiego robić dobrze! To niemożliwe, ale i... niepotrzebne!

* Dzieci wychowuje się do życia, a jednym z jego aspektów jest radzenie sobie z błędami - własnymi i innych ludzi, w tym także rodziców.


Życie w rozterce

Straszna jest ta niepewność, prawda? Nawet wtedy, kiedy postępujesz słusznie, zastanawiasz się i dzielisz włos na czworo. Czy na pewno mam rację? Co na ten temat mówi psychologia dziecięca? Jak maluch to odbierze? Jakie to będzie miało skutki?

Czasem bywasz bezradna, bo każda mama miewa takie sytuacje, w których zupełnie nie wie, jak postąpić. I wtedy wydaje ci się, że nie sprawdzasz się w tej życiowej roli, że inne matki radzą sobie lepiej. To błąd!

Kariera mamy pełna jest niełatwych, zaskakujących wyzwań, które spadają na ciebie, kiedy najmniej ich się spodziewasz. I wtedy każda matka czuje to samo: uważa, że jest niedostatecznie przygotowana do wychowywania dziecka, że brak jej umiejętności i skuteczności.

Kiedy widzisz, że wiele rzeczy ci nie wychodzi, że maluch zachowuje się nie tak, jakbyś oczekiwała, przypisujesz winę sobie. Wydaje ci się, że to skutek popełnionych przez ciebie błędów. Myślisz może nawet: „niedobra ze mnie matka", „nie nadaję się na matkę".

* Dzieci są tak wspaniale skonstruowane, że potrafią wybaczać błędy swoim rodzicom.

* Każdej mamie i każdemu tacie codziennie przytrafiają się wychowawcze „wpadki", a przecież mimo to tyle jest na świecie szczęśliwych dzieci, które kochają swoich rodziców i nie zamieniłyby ich na żadnych innych.


Zgoda na niedoskonałość

Czasem, kiedy zdarzy ci się jakaś wielka macierzyńska porażka, zastanawiasz się może, czy w ogóle powinnaś mieć dziecko.

Nie wolno tak myśleć! To podstawowy błąd. Co byłoby, gdyby pilot podczas lotu nagle zwątpił w swoje kompetencje i doszedł do wniosku, że nie powinien prowadzić samolotu? Czy to w porządku wobec pasażerów, którzy obdarzają go zaufaniem i powierzyli mu swoje życie?

Nie warto rozstrząsać, co by było, gdyby było inaczej. Jesteś mamą, masz dziecko albo dzieci i na pewno wystarczy ci miłości i kompetencji, żeby je dobrze wychować. Zaufaj sobie i pamiętaj, że nie było
i nie ma stuprocentowo skutecznych, nieomylnych recept.

Nie musisz też godzić się na to, żeby inni krytykowali twoje poczynania jako mamy. Podziękuj im grzecznie za życzliwe rady, ale to ty jesteś mamą i ty wychowujesz swoje dziecko.


* Na pocieszenie jeszcze jedna wiadomość: dzieci „fachowców od wychowania" wcale nie są lepiej wychowane ani bardziej zadowolone z życia niż potomstwo „zwykłych" rodziców.

* Pamiętaj, że rodzice idealni nie istnieją, podobnie jak nie ma idealnych dzieci. Ewolucja nie stworzyła takich „egzemplarzy", a to najlepszy dowód, że nie są potrzebne.

* Najlepsza dla dziecka jest wystarczająco dobra mama.

* Nie bądź też sama dla siebie surowym sędzią. Polub siebie w roli mamy. Bądź bardziej tolerancyjna dla własnych porażek czy braku umiejętności.

Dodana przez psychobilly (0) Dodaj poradę