Umiejętność kontrolowania oddawania moczu jest dla małego dziecka trudnym zadaniem. Świadoma kontrola czynności pęcherza moczowego jest nabywana stopniowo, podobnie jak chodzenie, mowa, czytanie. W pierwszej kolejności dziecko potrafi zapanować nad pęcherzem w dzień, dopiero potem dochodzi do pełnej dojrzałości mechanizmów odpowiedzialnych za „suchą noc”. W okresie niemowlęcym kontrola nad pęcherzem polega na prostym łuku odruchowym z rdzenia kręgowego. W trakcie wypełniania się pęcherza receptory reagujące na rozciąganie wysyłają impulsy czuciowe do krzyżowego ośrodka kontroli pęcherza. W chwili gdy impulsy są wystarczająco intensywne, z rdzenia kręgowego wysyłany jest sygnał powodujący skurcz ściany pęcherza i otwarcie się cewki moczowej. Pęcherz moczowy opróżnia się z nagromadzonego moczu i powyższy cykl zaczyna się od początku.

Rozwój dziecka umożliwia mu nabywanie umiejętności stopniowej kontroli nad pęcherzem. Reguluje się dobowy rytm wydzielania moczu przez nerki. Dziecko uczy się świadomie reagować na bodźce pochodzące ze ściany pęcherza, orientując się o stopniu wypełnienia pęcherza. Między 1 a 2 rokiem życia dziecko uświadamia sobie potrzebę oddawania moczu. Wydłużają się przerwy między oddawaniem moczu, stopniowo zwiększa się pojemność pęcherza. Dziecko w wieku 3 lat może już powstrzymać na chwilę opróżnienie pęcherza. W okresie przedszkolnym dziecko uczy się coraz lepiej kontrolować czynność oddawania moczu w ciągu dnia. Około 4 roku życia może oddać mocz na polecenie. Natomiast w wieku 5-6 lat kontroluje oddawanie moczu przy różnym stopniu wypełnienia pęcherza.

U jednych dzieci proces uczenia się zachodzi szybciej, u innych wolniej. Dziewczynki wcześniej radzą sobie z problemem mokrego łóżka, niż chłopcy. Między innymi dlatego, wśród pacjentów z moczeniem nocnym przeważają chłopcy. W związku z tym, że dziewczynki opanowują kontrolę nad moczeniem wcześniej niż chłopcy, moczenie nocne rozpoznaje się u dziewczynek powyżej 5, a u chłopców powyżej 6 roku życia.

Rodzice przeważnie martwią się, że ich moczące się dziecko jest wyjątkiem wśród rówieśników. Okazuje się, że jest inaczej. Z danych statystycznych wynika, że moczenie nocne jest częstym problemem u dzieci. W grupie wiekowej 4-latków jeszcze co 3 dziecko moczy się w nocy, a w wieku 5-6 lat co 5 dziecko. W wieku 7 lat przeciętnie co 10 dziecko ma problemy z moczeniem nocnym. Natomiast wśród 12-15 -latków moczenie nocne występuje u około 3% dzieci. U 1-2% dzieci moczenie nocne utrzymuje się do wieku dorosłego. Przedstawiając powyższe dane statystyczne w sposób bardziej obrazowy można przyjąć, że w przeciętnej pierwszej klasie szkoły podstawowej troje dzieci moczy się nadal w nocy.
Podanie dokładnej liczby dzieci z moczeniem jest dość trudne. Nie wszyscy rodzice w ankietach informują o występowaniu moczenia u dziecka. Dane szacunkowe opublikowane przez międzynarodową organizację zajmującą się zaburzeniami oddawania moczu u dzieci (International Children's Continence Society) podają liczbę ponad 100 milionów dzieci z moczeniem nocnym na świecie.
Z raportu firmy SMG KRC analizującej problem moczenia nocnego w Polsce wynika, że w naszym kraju moczenie nocne występuje u około 300 000 dzieci.
Jest to najczęstszy - po schorzeniach alergicznych - przewlekły problem zdrowotny u dzieci.

Dodana przez psychobilly (0) Dodaj poradę