Dlaczego kobiety powinne karmić piersią?
Optymalne odżywienie niemowlęcia zapewnia pokarm matki, pod każdym względem idealny. Wbrew powszechnym opiniom karmienie piersią nie jest najprostszym sposobem odżywiania małego człowieka, wymaga od matki wielkiego poświęcenia i dyscypliny. Jednakże korzyści, które zyskują dziecko i matka są nieocenione.

Dzieci karmione naturalnie:  Chorują 5 razy rzadziej,
 Choroby przechodzą szybciej i rzadziej,
 Chorują na zapalenie ucha środkowego 3 razy rzadziej,
 Rzadziej chorują na posocznicę i zapalenie opon mózgowych,
 Ryzyko rozwoju chłoniaka u dzieci jest 3 razy mniejsze,
 Mają mniejsze szanse na rozwój choroby atopowej,
 Lepiej odpowiadają na szczepionki,
 Mają mniejsze kłopoty z artykulacją (ruchy ssąco-żujące i uniesiony język powodują wyrównanie fizjologicznego tyłożuchwia).

Karmienie jest także korzystne dla matki - zmniejsza ryzyko osteoporozy, raka jajnika i sutka, sprzyja wytworzeniu bardzo bliskich więzi z dzieckiem.
Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) zaleca wyłączne karmienie piersią niemowląt do około 6 miesiąca życia.

W mleku matki oprócz prawidłowej proporcji białek do tłuszczów, znajdują się immunoglobuliny, lizozym, laktoferyny poprawiające odporność niemowlęcia. Z mleka kobiecego wchłania się w przewodzie pokarmowym dziecka 50-75% żelaza, podczas gdy z mleka krowiego i sztucznych mieszanek zaledwie 2-6% zawartego w nich żelaza (dlatego niech nie wprawia nas w zachwyt zawartość żelaza, którą możemy przeczytać na opakowaniu, bowiem jego rzeczywiste przenikanie do organizmu dziecka jest bardzo małe).

Dla powodzenia karmienia naturalnego ważne jest, aby pierwsze karmienie nastąpiło w pierwszych dwóch godzinach życia. Najszybciej jak to możliwe, dziecko powinno być przystawione do piersi – najlepiej jeszcze przed odpępnieniem, położone na brzuchu matki, buzią dotykające jej brodawki. Najczęściej zlizuje wtedy wyciekającą siarę, a wraz z nią (choć w małej ilości) immunoglobuliny. Począwszy od pierwszego karmienia dziecko powinno być przystawiane do piersi „na żądanie”. Pokarm matki zaspokaja jego głód i pragnienie, do trzeciego miesiąca życia nie ma potrzeby dodatkowego pojenia. Częste przystawianie niemowlęcia do piersi jest najlepszym bodźcem do utrzymania laktacji, zapobiega zastojowi pokarmu w piersi i zachowuje na długo odruch wypływu mleka.

Ilość wydzielanego mleka zmienia się w przebiegu laktacji. W ciągu pierwszych trzech dni po porodzie gruczoły sutkowe wytwarzają siarę (może się ona pojawić już około siódmego miesiąca ciąży). Siara jest wodnista, dominują w niej białka i substancje immunologicznie czynne. Czasami mamom wydaje się, że nie jest to pokarm pełnowartościowy – nic bardziej błędnego, siara jest bardziej energetyczna niż mleko wydzielane później, zapewnia też odporność. Mleko pojawia się zwykle w 3-4 dniu (u kobiet po cięciu cesarskim niekiedy dopiero w piątym dniu). Skład mleka jest dostosowany do zmieniających się potrzeb dziecka, zawiera przeciwciała oraz enzymy ułatwiające trawienie. Żadna sztuczna mieszanka nie spełnia tych zadań. Mamy często martwią się, że ich dzieciom chce się pić i podają im różnego rodzaju herbatki. Jest to zbyteczne, gdyż mleko w początkowej fazie każdego karmienia jest rzadkie i zaspokaja pragnienie dziecka, dopiero później staje się gęściejsze i zaspokaja głód. Soki wprowadzamy około 4 miesiąca życia w celu urozmaicenia diety niemowlęcia.
Mleko kobiece jest także najlepszym pokarmem dla wcześniaków. Pokarm wytwarzany po przedwczesnym porodzie ma nieco inny skład, odpowiedni dla niedojrzałego noworodka. Karmienie naturalne zwiększa przeżywalność wcześniaków oraz powoduje, że szybciej doganiają rówieśników.

wiecej znajdziesz na
http://www.poradnikmedyczny.pl/mod/archiwum/2950_dlaczego_kobiety_powinny.html

Dodana przez Administrator (24) Dodaj poradę
Nowości dla kobiet w ciąży i dzieci