Różyczka należy do chorób wirusowych. Okres jej wylęgania wynosi od 2 do 3 tygodni, natomiast czas w którym chory zaraża trwa od 7 do 10 dni przed wystąpieniem wysypki i kończy się około 5-7 dni po niej. Choroba jest dość zaraźliwa a jej wirus rozprzestrzenia się drogą kropelkową. Zachorowanie na różyczkę daje trwałą odporność, co szczególnie procentuje w przyszłości w przypadku dzieci płci żeńskiej. Jeśli więc dziecko nie ma problemów z odpornością organizmu nie warto za wszelką cenę chronić go przed różyczką, gdyż zachorowanie na nią może przynieść pewne korzyści. Stąd też sugestie niektórych lekarzy, aby zwłaszcza w przypadku dziewczynek starać się doprowadzić do zakażenia.

Objawy

Objawy różyczki łatwo pomylić z reakcją uczuleniową, gdyż jest to przede wszystkim delikatna, zmienna wysypka składająca się z małych grudek o różowej lub bladoczerwonej barwie.

Rzadko pojawia się także niewysoka gorączka i objawy towarzyszące przeziębieniu. Diagnozę ułatwić mogą również powiększone węzły chłonne na karku i potylicy, co jest dość charakterystyczne w przypadku różyczki. Zdarza się takżej ednak, że przebieg choroby jest bezobjawowy ( mówi się nawet o 70% takich wypadków). Jedynym śladem zachorowania są wtedy pozostające we krwi do końca życia białka odpornościowe.

Sposób leczenia

Leczenie różyczki podobnie jak w przypadku chociażby ospy jest jedynie objawowe. Dziecko na czas trwania choroby powinno pozostać w łóżku a w razie temperatury czy dużej bolesności węzłów możemy podąć mu leki przeciwgorączkowe i przeciwbólowe.

Wysypka, która z twarzy rozprzestrzenia się na szyję, ramiona oraz tułów utrzymuje się zazwyczaj od 2 do 3 dni, choć zdarzają się także przypadki, że znika ona już po kilki godzinach. Wysypka ta nie pozostawia po sobie żadnych trwałych śladów. Choć przypomina ona wysypkę odrową to występuje w znacznie mniejszym nasileniu a dziecko czuje się dużo lepiej.

Ewentualne powikłania

Różyczka ma znacznie łagodniejszy przebieg niż pozostałe choroby, którym towarzyszą wypryski takie jak np. ospa i powikłania po niej zasadniczo nie występują. W odosobnionych przypadkach możliwe są:

-różyczkowe zapalenie stawów
-plamica różyczkowa
-różyczkowe zapalenie mózgu



Szczepionka przeciwko różyczce wchodzi w skład szczepionki łączonej, o której już była szerzej mowa przy omawianiu świnki. W przypadku dziewczynek w 13 roku życia szczepienie przeciwko wirusowi różyczki jest powtarzane.

Różyczka jest bardzo groźna dla kobiet w ciąży, szczególnie w 3 pierwszych miesiącach. W przypadku zakażenia dojść może bowiem do wielu powikłań i uszkodzenia płodu. Mamy wtedy do czynienie z tzw. Zespołem Gregga. Jeśli więc jesteśmy w ciąży unikajmy kontaktu z osobami zakażonymi!

W przypadku podejrzenie styczności z chorymi udajmy się niezwłocznie do lekarza, który zadecyduje o dalszym działaniu, np. zastrzyku odpornościowym. Im szybciej to zrobisz, tym większą masz szansę na zdrowie swojego dziecka!

Jeśli planujemy dziecko, a nie chorowałyśmy na różyczkę oraz nie zostałyśmy poddane ponownemu szczepieniu, warto o nim pomyśleć. Wystarczy zgłosić się kilka miesięcy wcześniej do lekarza i przynajmniej przez 3 miesiące od szczepionki stosować skuteczną formę antykoncepcji!

Gdy nie jesteśmy pewne, czy chorowałyśmy już na różyczkę poprośmy lekarza dla dobra naszego przyszłego dziecka o zlecenie badania krwi, które rozwieje nasze wątpliwości.

Wysypka w przypadku różyczki przypomina tę, która może wystąpić jako reakcja uczuleniowa po lekach czy też produktach spożywczych. Zwracajmy więc baczną uwagę na to co podajemy maluchowi, aby w razie potrzeby bez trudu podać tę informację lekarzowi.

Dodana przez Karambola (0) Dodaj poradę