W pewnych wypadkach szczepienia ochronne powinny być odroczone. Najczęściej przyczyną jest ostra choroba infekcyjna. Zdaniem ekspertów do spraw szczepień, w Polsce nadmiernie często zwalnia się ze szczepień dzieci, u których tak naprawdę nie ma przeciwwskazań do szczepienia.
Objawy i przebieg

Zgodnie z instrukcjami WHO, w pełni zaakceptowanymi przez Polskie Towarzystwo Pediatryczne, szczepienie należy odroczyć w przypadku stwierdzenia u dziecka ostrego stanu chorobowego z gorączką lub zaostrzenia choroby przewlekłej. Nie powinno się natomiast rezygnować ze szczepienia przy niewielkich dolegliwościach takich jak pokasływanie, zatkany nos, objawy alergii, katar sienny. Takie stany trwają często miesiącami i nie są ostrą chorobą. Błędem jest również zwalnianie ze szczepień dzieci niedożywionych, wcześniaków i dzieci urodzonych z niską masą ciała, dzieci stosujących aktualnie antybiotyk (bez objawów ostrej infekcji) lub miejscowe maści sterydowe. Nie powinno się odraczać szczepień u dzieci z przewlekłymi chorobami skóry, serca, płuc, nerek, wątroby i układu nerwowego, jeżeli choroby te są w okresie wyrównania i nie postępują. Dzieci z zaburzeniami odporności można szczepić szczepionkami zabitymi, nie należy natomiast stosować u nich szczepionek żywych, atenuowanych. Co najmniej 3-miesięcznego odroczenia od szczepień żywymi szczepionkami wymagają natomiast dzieci, u których podano preparat krwi lub immunoglobulin. Poprawnym przeciwwskazaniem jest także udowodniona nadwrażliwość na jeden ze składników używanych do produkcji szczepionki (np. antygen białka kurzego lub neomycynę).

Poinformuj pediatrę jeżeli u dziecka występuje jeden ze stanów będących przeciwwskazaniem do szczepień.

Dodana przez editwil (557) Dodaj poradę