Jest to skala wprowadzona w 1953 roku przez Virginię Apgar, a służąca do określenia ogólnego stanu naszego maleństwa.

Pierwszej oceny teoretycznie dokonuje Neonatolog (Pediatra), w 1-szej, 3, 5 i 10 minucie życia „na powietrzu”. W praktyce najczęściej ta ocena wykonywana jest przez Położną w 1-szej i 5 minucie, a lekarz Pediatra dokładnie bada dzidziusia trochę później.

Przy ocenianiu bierze się pod uwagę 5 podstawowych i zarazem najważniejszych parametrów:

1. zabarwienie skóry,
2. częstość i sposób oddychania (czynność oddychania),
3. liczbę uderzeń serca (czynność serca),
4. napięcie mięśni,
5. odruchy (reakcje na drażnienie w okolicy nosa, nozdrzy i buzi cewnikiem)

Każdemu z tych parametrów Położna przypisuje ilość punktów z przedziału 0-2. Po zliczeniu tych punktów wychodzi pierwsza ocena naszego bobasa. Jeżeli ocena jest z przedziału 0 do 3 pkt. oznacza to, że noworodek jest w ciężkim stanie, ocena z przedziału 4 do 6 określa stan jako średni i wymagający dodatkowych czynności ze strony lekarza oraz obserwacji; ocena pomiędzy 7 a 10 określa stan jako dobry.

Poniżej przedstawiamy tabelę ocen.


Ocena w pkt. 0 1 2
Tętno------------0 - 80/min-------------80 - 100/min-------------- powyżej 100/min
Oddech-------brak--------powolny, nieregularny -------prawidłowy (krzyk, płacz)
Napięcie mięśni --------wiotkie napięcie obniżone,------- zgięte kończyny napięcie prawidłowe,--------- samodzielne ruchy
Odruchy (reakcja na cewnik donosowy) ------brak ------grymas -----kaszel lub kichanie
Zabarwienie skóry ------blade, sine ------tułów różowy,------- kończyny sine różowe

Dodana przez psychobilly (0) Dodaj poradę