Twój pierwszy poród. Zastanawiasz się jak to jest. Masz już jakieś wyobrażenia, bo albo naczytałaś się w internecie, albo nasłuchałaś w szkole rodzenia. Ja też oczami wyobraźni widziałam swój poród. Mówiłam sobie, że tak, wiem, że boli, bo musi, potrwa tyle, ile ma potrwać, rozwarcia, te sprawy, oddycham, jak mnie w szkole rodzenia uczyli, potem samo parcie i już Dzidzia na świecie. A rzeczywistość była taka, że poród miałam wywoływany na wszystkie możliwe sposoby i oddychanie mogłam sobie między bajki włożyć, bo jak już to wszystko ruszyło, to o matko.. Mało bakowała, a bym Mężowi kciuka od ściskania połamała Ale za to trwało niedługo. I naprawdę potem nie pamięta się tego bólu.
Konkluzja jaka? Miejcie swoje oczekiwania, wyobrażenia. Ale specjalnie nie dopytujcie, nie wnikajcie, bo poród porodowi nierówny. Każda z nas jest inna i każda przejdzie to na swój indywidualny poród. A po co usłyszeć o czyimś strasznym porodzie i niepotrzebnie najeść się strachu. A może się okaże, że masz taki próg bólu, że prawie nic nie poczujesz? Tak też się zdarza. Zazdroszczę tym kobietom
Ja sobie powtarzałam - tyle ile ludzi na świecie, tyle było porodów. To i ja dam radę
Pozdrawiam.

Dodana przez ojwanda (0) Dodaj poradę