Jejku muszę się wyżalić bo już brak mi sił do własnej osoby
Zostało mi 3 tygodnie i schizuję jak bym była po terminie. cały czas mam wrażenie że to już latam siku jak poparzona dosłownie co chwilkę do tego brzuch mnie jakoś dziwnie pobolewa ale nie wiem już czy to ból czy tylko mi się wydaje spać nie mogę poty mnie oblewają serce kołacze a do tego jakiś dziwny niepokój mam w sobie. I niby samego porodu się nie boję a może to dlatego że już nie mogę się doczekać.

Hmmmm czy któraś też tak ma lub miała ????
Proszę o pocieszenie bo chyba prędzej walne na zawał

Wiesz co tak samo miałam z pierwszym dzieckiem... Teraz po czasie wiem, że taki stres tylko mi zaszkodził, bo zamiast cieszyć się z ciąży, ja tylko cały czas się zamartwiałam... Wszystko będzie dobrze, już niedługo czas naprawdę szybko minie...

weź się uspokuj, idx na spacer, przeczytaj dobra ksiązkę, ogladnij dobry film - bo póxniej nie będziesz miała na to czasu ...
A tak poważnie to postaraj się jak najmniej myslec o porodzie i swoich obawach z nim związanych. jest to nowrmale, ale nie ma co schizowac, porodu nie przegapisz, a takim postepowaniem tylko zaszkodzisz sobie i dziecku. Przede wszystkim nalezy pamietac o pozytywnym nastawieniu i optymiźmie nade wszystko.
A tak na marginesie to krótki spacer, ksiązka i fajny film, na parwdę sa wskazane. Dadza Ci choc chwilę zapomnienia

och ale to takie trudne nie myśleć mój mężulek widzi co się dzieje i cały czas pomaga mi znaleźć jakieś zajęcie tzn spacer wczoraj byliśmy na małej wycieczce niby nic takiego ale cały dzień zleciał to oglądamy jakiś film teraz ciągnie mnie do kina a nawet gra ze mną w karty i w warcaby hehehe ale jak tylko idzie do pracy ja znów myślę ehhhhh sama siebie nie rozumiem

I to jest dobry czas na dżemke czy dobra książkę.
Na parwdę takie zamartwianie się i wyglądanie nie jest dobre, pamiętaj że jak Ty sie stresujesz, to dzidzia również. A zazwyczaj jest tak z pierwsze dzicie rodzi się po terminie - wiec nie masz co się nastawiac na dokładnie ten dzień,no chyba że bedziesz miec cesarkę, ale z tego co pamietam to raczej chcesz miec poród sn tak?

tak chciała bym rodzić sn w sumie nie denerwuje się aż tak tylko bardziej zastanawiam i wyczekuję z niecierpliwością tego dnia i schizuje z powodu że nie mogę się doczekać kiedy nasze maleństwo będzie już z nami

no i najważniejsze czy będę wiedziała czy to już heheheh ;););)

Madzia ja Ciebie dokładnie rozumiem, bo mam podobnie. Wszyscy dookoła dopytują się kiedy urodzę, czasem brakuje mi odpowiedzi... Denerwuję się czy rozpoznam sygnały porodu. Czasem wydaje mi się że wyglądam jak "słonica". a jestem w 39 tc. Nie mogę się doczekać kiedy przytulę dzieciątko. Tak mi się wydaje że to właśnie uroki wyczekanych, wymodlonych i pierwszych dzieci.
W sumie rady koleżanek są mądre i dobre, ale rozumu i serca nie da się oszukać.

a no niestety ciężko jest a zwłaszcza teraz najbardziej mnie drażni i denerwuję jak każdy dzwoni lub pisze czy już urodziłam i kiedy w końcu urodzę ehhhh zabić to za mało tak jak by nikt nie wiedział że to tak naprawdę nie ode mnie zależy !!!!!!

No tak, te pytania potrafia dobijać. Doskonale pamiętam, jak miałam jeszcze cały miesiąc do porodu, a moja koleżanka z pracy - raczej mało lubiana przez nas :/ - potrafiła dzwonić do mnie nieraz dwa razy dziennie. A rozmowa z nią bynajmniej nie kończyła sie po minucie, czy nawet pięciu - 30 min. to było minimum. Po takiej rozmowie miałam juz dość wszystkiego, a gdzie tam do porodu było. Sytuacja stała się nie do zniesienia, jak okazło się ze jestem po terminie-no wtedy to juz nie odbierała telefonu od niej, a jak pisał, to nieodpisywała. Po czasie powiedziałam, że po prostu byłam zmęczona, i albo spałam, ablo nie miałam czasu na odpisanie. Tak jakoś poszło. Więc może przestań odbieraćnachalne telefony, i idpisywać na tego typu e-maile...

No to wyobraźcie sobie co ja przeżywałam kiedy termin porodu minął a u mnie żadnych objawów, nic. Jak byłam 10 dni po terminie, to lekarz skierował mnie na patologię, a urodziłam 12 dni po terminie!!!! Każdy kto mnie widział mówił, że myślał, że już dawno urodziłam, wiecznie były telefony, sms-y, itp. Doskonale Was rozumiem, nie da się nie myśleć i jest tak jak piszesz, to nie ze strachu przed porodem, tylko dlatego, że mając świadomość, że to już końcówka nie można się doczekać. Na pocieszenie dodam, że już nie długo czeka Was ten najwspanialszy moment w życiu każdej kobiety, moment kiedy będziecie mogły przytulić swoje maleństwa!!! Trzymam za Was kciuki i życzę żebyście nie musiały czekać tak długo jak ja