Macie może sprawdzone pomysły jak zaczęcić pierwszoklasitę do nauki czytania. Mi już ręce opadają. Ani prośbą ani groźbą nie działa

dzieci lubią komputery, może więc spróbuj z jakimś programem edukacyjnym do nauki czytania (Reksio, Bolek i Lolek)... nie trzeba od razu kupowac, są w większych bibliotekach i multimediatekach

Witam !
Mój syn miał problemy w czytaniu w I klasie - były to problemy logopedyczne.
Chyba też przez to nie chciał czytać.
Logopeda podpowiedziała mi aby syn sam wybierał książeczki , które lubi i żebyśmy wspólnie czytali (trochę on - trochę ja). Syn uwielbiał Franklina - ma dosyć pokaźną kolekcję tych książeczek - codziennie wybierał inną, zamykaliśmy się u niego w pokoju, siadaliśmy i czytaliśmy. Na początku 3/4 książeczki czytałam ja ale z biegiem czasu to się wyrównało a następnie syn czytał sam. Najważniejsze w II klasie problemy z czytaniem zniknęły i już się nie pojawiły. Dzisiaj jest w V klasie czyta ładnie i płynnie.
Życzę powodzenia.
Pozdrawiam

Hm… Ciekawi mnie dlaczego dziecko nie chce czytać? Co samo mówi na ten temat? Czy wstydzi się, bo dzieci (pani?) śmieją sie z jego kiepskiego czytania? A może literki mu się rozmazują? A może nie wie jaka głoska odpowiada jakiej literze, a może … no dużo tych a może. Moje dziecko miało podobny kłopot. Mimo wcześniejszego sporego zainteresowania czytaniem, nagle się zaparł i nie było mowy o czytaniu. Nauczycielka troszkę się z niego podśmiewywała, co jeszcze bardziej go zamykało. W końcu wpadły mi w ręce Bajki mamy Wrony i Bajki krasnoludka Bajkodłubka Małgorzaty Strzałkowskiej i stał się cud. Dziecko zaczęło czytać płynnie i bez zająknięcia. Był taki szczęśliwy, że aż miło było patrzeć. Jak to się stało? Ano, bardzo prosto: te bajki są napisane specjalnie dla takich „zaciętych” czytelników. Autorka pominęła wszystkie rafy i mielizny, na jakie wpadają dzieci, czyli napisała 52 zabawne historyjki bez użycia ś, ź, ć, ń, ż, ó, ą, ę i bez sz, rz, cz, ch. Wyrazy je zawierające zastąpiła obrazkami. Kiedy syn przełamał początkowe trudności, wprowadziłam i polskie literki, ale wtedy on już wiedział, że czytanie to nic takiego. Dlatego warto rozgryźć to dziecięce „nie bo nie”. Bo powodów może być sporo.

Myślę,ze wszystko jest po części prawdą. A nauka czytania nie zależy tylko od dziecka,musimy pokaząć mu dobre strony takiego zajęcia,to że przy tym wcale nie trzeba się nudzić. Na tym polega cała sztuka.

no właśnie boję się, że mój syn nie bardzo lubi czytać, bo to go nudzi... co prawda odkąd pamiętam czytamy razem na dobranoc, ale to zawsze ja czytam. ostatnio go to wcale nie cieszy i jakoś się rozprasza, przerywa mi, mówi o czymś nie związanym z tematem... zna już co prawda wszystkie literki i zaczyna czytać całe zdania, ale chyba traktuje to trochę jako karę...