ADHD to nic innego jak zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi. Syndrom ten dotyka około 4 % dzieci w wieku szkolnym. I co ciekawe częściej dotyczy chłopców.

Zespół nadpobudliwości psychoruchowej występuje na całym świecie. Częściej zapadają na nią chłopcy. I to właśnie u nich zwykle objawia się nadpobudliwością ruchową. U dziewczynek zaś zaburzeniami uwagi. W związku z tym u dziewczynek choroba częściej zostaje nie rozpoznana. Szacuje się, że około 80% dzieci z ADHD jest nieleczonych.

Mózg dziecka mającego ADHD pracuje w specyficzny sposób, utrudniając mu tym samym kontrolowanie własnych zachowań i zdecydowanie osłabia zdolność koncentracji.
Zazwyczaj pierwsze symptomy pojawiają się między 5, a 7 rokiem życia. Ale najczęściej zmiana otoczenia i rozpoczęcie nauki w szkole podstawowej powoduje nasilenie objawów.

Objawy:

* nadruchliwość - większa od przeciętnej potrzeba ruchu. Dzieci nie potrafią usiedzieć w miejscu.
* zaburzenia uwagi - brak koncentracji i łatwość rozpraszania się.
* impulsywność - dziecko działa pod wpływem chwili. Gdy pojawi się impuls działa niezważając na konsekwencje

Diagnozując ADHD lekarze biorą pod uwagę jeszcze jedną kwestię. A mianowicie w jakim stopniu te trzy objawy utrudniają dziecku normalne funkcjonowanie.

Początki:
Pierwsze symptomy można zauważyć już w późnym okresie niemowlęcy. Dziecko jest drażliwe, ma zaburzenia łaknienia i potrzebuje mniej snu niż jego rówieśnicy. Gdy maluch zaczyna chodzić widoczna jest nadmierna ruchliwość.

Dzieci w wieku przedszkolnym są zazwyczaj impulsywne i nad wyraz ruchliwe. Niekiedy codzienne, rutynowe czynności zabierają im znacznie więcej czasu niż zdrowym dzieciom. Niepowodzenia, nawet te najdrobniejsze wywołują ataki złości. Dzieci te zdecydowanie wolą zabawy ruchowe, wszelkie gonitwy, czy siłowanie się. Działają w sposób ryzykowny i zdecydowanie częściej niż inne dzieci mają różnego typu kontuzje.

Okres szkolny:
To właśnie moment w którym dziecko idzie do szkoły jest przełomowy. Najczęściej w tym okresie diagnozowane jest ADHD. Objawy zespołu nadpobudliwości znacznie się nasilają. Dziecko zmienia otoczenie i musi przystosować się do szkolnych reguł. Tymczasem wysiedzenie w spokoju przez 45 minut jest praktycznie niemożliwe. Dziecko jest nadpobudliwe, agresywne i zazwyczaj ma niepoprawne stosunki z rówieśnikami. Dzieci z ADHD mają niewielu znajomych. Ich sposób bycia zniechęca innych do kolegowania się z nimi. Paradoksalnie dzieci z nadpobudliwością bardzo potrzebują przyjaciół. Ich brak może prowadzić do rozwoju depresji i osobowości antyspołecznej.
Dzieci cierpiąca na ADHD zazwyczaj mają gorsze oceny od innych dzieci, częściej powtarzają klasę, w szkole postrzegane są jako niesforne i niegrzeczne.

Dojrzewanie:
Około 30% dzieci cierpiących na ADHD wyrasta z nadpobudliwości przed okresem dojrzewania. U pozostałej części na problemy związane z ADHD nakładają się typowe problemy nastolatków. Charakterystycznym symptomem jest krytykowanie wszystkich dookoła , poczucie, że jest się pokrzywdzonym przez los, niska samoocena oraz problemy szkolne.

Dorosłość:
Część osób wkracza z nadpobudliwością w dorosłość. Wówczas najwyraźniejszym objawem ADHD jest zaburzenie uwagi. Niestety często ludzie tacy pozostają odbierani jako niesumienni pracownicy mimo, że posiadają umiejętności i kwalifikacje.

Przyczyny:

*
zaburzony proces dojrzewania układu nerwowego
*
czynniki środowiskowe - komplikacje w okresie rozwoju płodowego, toksyny w pożywieniu i powietrzu - dym papierosowy w ciąży
*
uwarunkowania genetyczne - około 40% dzieci z ADHD ma rodziców z trwającym w dorosłym życiu zespołem nadpobudliwości psychoruchowej. A u około 35% dzieci to samo schorzenie występuje u ich rodzeństwa.
*
uwarunkowania psychologiczne - relacje między rodzicami, częste przeprowadzki, kłopoty w szkole mogą nasilać objawy ADHD
*
alergie pokarmowe i astma mogą nasilać objawy ADHD

Leczenie:

Leczenie nadpobudliwości psychoruchowej jest procesem wielotorowym i trwa kilka lat.

* edukacja - wyjaśnianie rodzinie i dziecku na czym polega istota ADHD oraz współpraca z nauczycielami dziecka
* warsztaty dla rodziców i nauczycieli
* stały kontakt ze szkołą dziecka
* psychoterapia - terapia rodzinna lub terapia indywidualna bądź grupowa dziecka
* leczenie farmakologiczne

Ja to mam czasami wrażenie, ze moj Kuba ma właśnie ADHD. Ale nic z tego lekarz zrobił mu test jak miał 3,5 roku. mały przesiedział 25 minut, słuchajac bajki i nic z tego. a raczej całe szczęscie

Oj raczej szczęście moja siostrzenica ma jedyna rzecz na jakiej wysiedzi ze skupieniem i świata nie widzi to bajki

mój synek tez taki zywioł, dlatego postanowiłam sprawdzić, czy przypadkiem nie ma

Mój synek KUBUŚ to jak napisał motylek też żywioł Niestety nic na niego nie działa, ani prośby ani groźby Ale wątpię żeby miał ADHD choć testów nie robiłam. Ogólnie to bardzo kochane dzieciątko tyle ze trudne

Ach! te nasze kochane urwiski

Ja też czasem się zastanawiam czy moja Jula nie ma ADHD bo jest bardzo żwawa i nie słucha jak jej czegoś zakazuję A tak jak u was przy bajkach tylko wysiedzi spokojnie,no i ostatnio nad puzzlami długo siedzi i jak maluje A na placu zabaw to koszmar,zjedzie na zjezdzalni dwa razy i biegnie na huśtawki posiedzi pół minuty i leci wspinać się na liny,a wchodzi tak wysoko że nie mogę jej pózniej zdjąć.Nie wstydzi się innych dzieci w tym starszych,aż strach żeby ktoś przez przypadek jej nie kopnął czy popchnął........Jak idziemy chodnikiem a ona po przeciwnej stronie ulicy zobaczy kota czy psa to biegnie nie patrząc czy samochody jadą.Normalnie oczy dookoła głowy trzeba mieć.Wspina się na drzewa albo na gałęzi się buja aż raz spadła. Ale jest taka kochana kied jest grzeczna

no takie z tych naszych dzieci żywioły, a jakie kochane... Zresztą lepsze takie niż jakieś flegmy

Ja to bym czasami chciala,zeby on usiadl i pobawil się w miejscu chociaż przez godzinke.... a potem sobie myslę,że pewnie bym sie wkurzala,ze on taki flegmatyczny i nic sie nie rusza... więc juz wole mieć takiego sprintera niz "cieple kluchy"

Ale moja jest za szybka,na placu zabaw to obie z moją mamą umęczone jesteśmy... W takich chwilach dziękuję że mam póki co tylko ją bo z dwójką bym sobie absolutnie nie poradziła.....