Dziewczyny mój mały idzie od września do przedszkola a ja nie wiem czy on sobie poradzi, czy nie będzie płakał, czy polubi przedszkole...Czy Wy też tak miałyście? Też się tak martwiłyście o Wasze maluchy czy to tylko ja jestem "nienormalna". Dodam, że ma 5 lat i jest strasznie ruchliwym i przemądrzałym dzieckiem...

masz obawy jak każda matka. Ja z doświadczenia własnego i koleżanek wiem, że te domowe łobuziaki w przedszkolu są bardzo grzeczne

Ja też miałam takie obawy ale już w pierwszym dniu ani nie płakały ani nie chciały iść do domu a nawet na początku pytały się kiedy idą znowu do przedszkola.Zaczęły tylko często chorować zwłaszcza młodsza córka.Przynajmniej raz w m-c byłam z nią u lekarza.

Uf troszkę mi ulżyło, ale obawy zawsze pozostaną nawet pewnie jak będą mieli po 30 i własne rodziny... Ja mam trochę niewesołe wspomnienia z przedszkola to może to dlatego??? Och co się będę martwić na zapas...

Powiem szczerze,że pierwszy dzien byl chyba najgorszy. Mały płakał w sali, a ja na korytarzu. Ale zawołał mnie ze trzy razy i potem go nie slyszalam. Jak go przyszłam odebrać, to powiedzial zebym poczekała, bo on jeszcze musi się pobawić Takiej szybkiej akceptacji dziecka w przedszkolu zyczę wszystkim. W kolejnych dniach pierwszego tygodnia byl mały problem ze wstawaniem rano, ale i do tego sie przyzwyczaił. Kiedy zaczęły sie wakacje i Kuba przestal chodzić do przedszkola to przez pierwsze dwa tygodnie plakal za przedszkolem, kolegami, dziewczyną i paniami

eh mam nadzieję że i mój Kubuś da radę a ja razem z nim

Kuba akurat trafil do fajnego przedszkola i to publicznego. Ma bardzo mile Panie. Tak sie z nimi zżył,ze czasami ciężko mu sie rozstać z nimi. Pamiętam jak na poczatku wiele dzieci plakało za mamami Panie każde dziecko z osobna przytulały, tlumaczyly co będą robili, że rodzice niedlugo po nich przyjdą. Naprawdę super zajęły się dziećmi

Także najważniejsze jest podejście Pan do dzieci. Wydaje mi się tez, że dzieci bardziej rozbrykane, odwazniejsze szybciej się odnajduja w grupie. Widzę to po moim synku. Na poczatku trochę spokorniał, ale teraz jeden wielki żywioł

Mam nadzieję, że nasze przedszkole też będzie fajne i panie miłe i kochane.
A jak będzie codziennie płacz? Na samą myśl już mnie skręca w żołądku. Mam tylko nadzieję, że moja córcia polubi przedszkole, tak jak ja lubiałam.

No właśnie ja strasznie nie lubiłam przedszkola bo jeden chłopczyk ciągle mnie bił. I dlatego boję się jak to będzie z Kubą. Mam nadzieję ze ok bo coraz bliżej