Cześć!

Ostatnio mam problem, mój dwulatek nie chce wracać do domu ze spaceru.. nie słucha próśb, poleceń, nie przemawiaja do niego nawet próby przekupstwa, co ja mam robić?? Jak do niego trafić? Wymyślam rożne podstępy, ale on ma swoje zainteresowania, jego np. interesują badyle rosnące 3 bloki dalej i za nic w świecie nie chce od nich odejść..

witaj
Chyba wszystkie dwulatki to przechodzą. Ja stosowałam taki sposób, że umawiałam się z synkiem, że zaraz wracamy do domu i może raz może biec do drzewa i spowrotem, które rośnie przed domem. Pierwsze kilka razy krzyczał i się buntował a na hasło idźiemy do domu biegł do drzwa a potem szybko pod drzwi.

Teraz ma sześć lat i dalej biega do drzewa przed wejściem do domu

Hej!

Dzięki za odpowiedź, moje szczęście to chyba prawdziwy buntownik, on nie słucha moich poleceń na spacerach, dostaje małpiego rozumu, a ja tracę cierpliwość.

On jest strasznie "wolnym" człowiekiem, idzie tam gdzie cos go zainteresuje, nawet nie ogląda się za siebie czy ja idę za nim. Chyba ma zbyt duże poczucie bezpieczeństwa..

Rany ja chyba już napiszę prośbę o wizytę do super niani..

Daj spokój Super Niania jest ustawiona ;)
A co do zbuntowanego maluszka musisz znaleźć na niego swój sposób "negocjacji".

spokój i konsekwencja to najlepszy sposób na uparciuszków

Może wrto prowadzić jakiś rytuał, powtrzać jakoś czynnośc znim pójdziecie do domu,tak jak to się robi w przypadku niemowlą?

To typowe zachowanie dwulatka - bunt na wszystko! Tez to przechodziliśmy.Gdy synek nie chcial wracać do domu ze spaceru zazwyczaj bawiliśmy się w ganianego,tylko,ze tym razem to mama uciekała a synek gonił,a mama podążała w kierunku domu,dziecko bawiąc się w najlepsze nawet się nie zorientowało,ze jest już pod drzwiami domu.

Jednym słowem twoje dziecko przechodzi bunt dwólatka.Współczuje tobie,innym matkom oraz sobie,bo mnie to równiez czeka.Cóz , z tych artykułów które przeczytałam na ten temat,że jednynym rozwiazaniem jest cuierpliowść i stanowczość. Wkródce przejdzie ,a potem bunt natolatka nas czeka....

Ja to mam na co dzień. Jak jedziemy w wózku to nie pozwalam mu wychodzić, a jak jesteśmy bez to jest masakra. Jak nie che normalnie do domu wrócić i nie słucha, to go wtedy na ręce biorę. Mój ostatnio ubzdurał sobie latanie od krzaka do krzaka. Ja czekam aż to mu minie

Trzeba dziewczyny być konsekwentnymi i tyle. Nie dać się, i nie ważne co sąsiad pomyśli jak dziecko wrzeszczy że nie wraca.
A tak jak pisała Margaretka to super zabawa i pomysł na ściągnięcie malucha do domu żeby nie zauważył