Przy codziennych obowiązkach, i przy opiece nad dzieckiem, czy może zaraz po tym jak przyjdą z pracy uciekają do swoich (czasem) wyolbrzymionych i mega pilnych zajęć, a z dzieckiem siedzą "5 min. dziennie"?

My z mężem od zawsze tworzyliśmy związek partnerski czyli podział obowiązków i mam nadzieję że to po porodzie się nie zmieni. Chociaż jak jestem w ciąży to ogólnie on robi większość myje okna odkurza sprząta pierze i prasuje. Zawsze był zdania " choć weźmiemy szybko razem sprzątniemy i będziemy mieć więcej czasu dla siebie" także mówiąc krótko wszystko robimy razem

Jak mała się urodziła, to nawet zdarzało mu się wstawać do niej w nocy... Z czasem przychodzi mu wszystko coraz trudniej i oporniej... Wychodzi z domu o 6 czasem nie wraca do 22...A gdy już nie ma żadnej pracy po pracy wraca około 18, zanim zje jest nieraz za późno na pomoc...Jak jest w domu kąpie ze mną małą, czasem pobawi się z Kubą... Jak widzi, że nie daję już rady łaskawie mi pomoże, ale ile przy tym gadania... A jak się buntuję, że za dużo pracuje, on odwzajemnia mi tym, że ktoś musi na to urobić- tak jak bym ja nie "pracowała" w domu... Tak więc mogę powiedzieć, że nie nie pomaga

editwil to co piszesz troszkę smutno brzmi a może potrzebna wam jakaś konkretna rozmowa może on nie wie że tobie też jest ciężko z dwójką "urwisków"

Mój mąż bardzo mi pomaga. Wogóle szaleje za Małą więc po pracy praktycznie cały czas się z nią bawi. Poza tym zmywa robi zakupy myje okna. Jak się urodziła i nie spała w nocy to on z nią się bawił bo ja nie miałam na to sił.

Moj maz tez stara sie mi pomagac czasem odkurzy zmyje naczynia ,itd,itp ale czasem to go meczy zal mi go troche .

Miszbu a czy Ciebie żałują, że musisz to robić? Ja zajmuję się w szczególności domem, ale jak mąż wraca, to też pomaga. W końcu to nie są tylko moje obowiązki. Czasem przypominam, że jest mi ciężko podołać wszystkiemu i zwracam się do bliskich, by również włączyli się w sprzątanie, koszenie trawy, naprawę samochodu. przecież ja nie muszę sama tego robić. Na samochodach się za bardzo nie znam. Czy kobiety nie są zmęczone po pracy? Mężczyźni powinni tylko chodzić do pracy i po pracy leżeć? To nie przesada?

Brzmi smutno, ale niestety ten typ tak ma... Ale jak mi się nie chce po prostu nie gotuję, nie sprzątam i też jest... Złości mnie to i wiem, że to jest niesprawiedliwe, ale życie wcale nie jest sprawiedliwe
Niestety mąż też ma rację musi pracować, bo z samej tylko jego pensji nie dalibyśmy rady... A więc z pracy idzie do kolejnej pracy, i to wcale nie jest sprawiedliwe, zarówno dla mnie jak i dla niego

Ja też mam takie dni, ze nie chce mi się. To jest , tak mi się wydaje, normalne.Nie jesteśmy robotami, tylko ludźmi. Staram się, aby wszystko trzymało się kupy- wychodzi mi to. Ale nic się nie stanie jak odpocznę sobie trochę. Jeszcze jakiś czas temu nie mogłam usiedzieć, bo zawsze znalazłam sobie coś do zrobienia. Usiadłam, ale dywan trzeba wyszorować, więc szorowałam. Dopiero potem doszłam do wniosku, że głupia jestem, bo mi też należy się trochę odpoczynku. W te miejsce mogę iść z małym na spacer, albo odwiedzić koleżankę z tej samej wioski. Nie muszę ciągle gonić.

Ojejku jak tak czytam to nie wierzę i chyba swojego męża w ramkę i na ścianę.
Ja jak nie mam ochoty nie gotuję wtedy idziemy do baru na obiadek, a jak czegoś nie posprzątam i powiem że mi się nie chciało to on mówi że ok on to zrobi a może dlatego że lubi sprzątać a teraz właśnie ja siedzę na internecie sobie a mężulek robi pizze bo obiadu nie chciało mi się robić a wcześniej odkurzał

nie chcę się jakoś przechwalać bo to nie o to chodzi ale życzę wszystkim takich mężów jak ja mam bo wspólne życie polega na wspieraniu się i pomaganiu sobie na wzajem podkreślę też że mąż bardzo ciężko pracuje w kopalni 1500 m pod ziemią