Pracę to ja już sobie miesiąc temu odpuściłam, bo i zmęczenie i dojazdy dawąły mi się we znaki, teraz nie mogę się dobudzić.. Kończę szykować wyprawkę i czekam na sygnał z brzuszka...

u mnie wyprawka dobija do mety pozostało kupić tylko pościel i wózek ,jeszcze wyprać i wyprasować wszystko i gotowe tylko czekać

no ja za prasowanie coś zabrać się nie mogę... wolę pospać
zastanawiam się jeszcze nad sterylizatorem i pojenikiem na pieluszki.

Wiecie co dziewczyny takie odczucia to normalne.
Ale jedno jest pewne z tego strachu i nerwów nie odczówa się tak bardzo bólu który towarzyszy przy porodzie ja mam jeden poród za sobą (rodziłam 17.10.2009) a z tych nerwów i emocji jakie mi towarzyszyły już nie pamiętam aby mnie coś bolało (nigdy w to nie wierzyłam ale teraz to mogę poświadczyć).
głowy do góry - dacie rade...

noo my właśnie wczoraj złożyliśmy łóżeczko. Ciasnawo zrobiło sie w pokoju, ale jednocześnie przytulnie i jakoś tak słodko... Może dzisiaj w końcu za prasowanie się zabiorę... Choć pewnie najpierw upieke szarlotkę, potem pójdę na drzemke i tyle będzie planów

Też tak mam!Ja jestem już po terminie i chociaż to druga ciąża ,wcale nie jest spokojniej!Brzuch jak na okres pobolewa mnie już od 1,5 tyg,rozwarcie na 1 cm też już jest i nic...........Jestem już zmęczona tym czekaniem,pytaniami wszystkich wokół w stylu "jeszcze nie urodziłaś" itp.Rozdrażniona jestem na maksa-mąż stwierdził,że ciężko czasem ze mną wytrzymać -sama to widzę

aaaaa zaczynam poważnie panikować. wydaje mi się, że dzidzia jakaś spokojna a wczoraj dawała po żebrach że aż miło. a dzisiaj sporadycznie. domyślam się, że to moje subiektywne paniczne odvzucie ale na wszelki wypadek jade jutro do lekarza. nie do swojego ale coz... musze byc pewna ze z moja dzidzia jest wszytsko w porzadku. jakos nie moge jeszcze uwierzyc, a moze to wlasnie ta panika ze za kilka tygodni pojde na chwile do szpitala i wroce z dzidziusiem....

dokładnie pamiętam ten stan
jejku jaka ze mnie była panikara
aż "miło" poczytać że nie tylko jak tam schizowałam

No i znowu nie mogę spać. Dostałam syndromu "tykającej bomby zegarowej". Opiłam się soku, zjadłam szarlotkę, mała się rozbrykała w brzuchu, ja po soku latam non stop do toalety i nie mogę zasnąć. A w głowie pytanie "czy to już?". I boję się, że przegapię ten moment co podobno jest mało możliwe... Ech... Nie mam żadnych bóli, skurczy, tylko mała się wierci... Nie wiem - czy iść do lekarza w tym tygodniu, u mojej p, doktor wizytę mam wyznaczoną na 9 lutego.. Help me bo zwariuję.

OD TYGODNIA TEŻ JESTEM ROZDRAŻNIONA I DO TEGO CAŁY CZAS ŚPIĄCA NAWET BAŁAGAN MI TAK NIE PRZESZKADZA JAK ZAWSZE ,BRZUCH MI SIĘ OBSUNĄ IMAM WRAŻENIE ŻE BIODRA MI SIĘ ROZCHODZĄ .JUTRO WYBIERAM SIĘ DO LEKARZA I CIEKAWA JESTEM CO MI POWIE