Oj niewiele kochana osoba która nas zrozumie ,przytuli ,dzieci i cała pełnia szczęścia Ważne byśmy umieli to docenić

a ja... ? ja stałam się chyba bardziej wyciszona. Czasem chce mi się płakać z byle pwoodu, a czasem skakać do góry jak kangur.
Zauważyłam też, że zaczeły mi rosnąć niełamliwe, mocne paznokcie, a wcześniej to był koszmar a nie paznokcie.

oj mi to hormony budowaly ostro najpierw krzyczalam np. na mojego brata a potem sie do niego tulilam

U mnie jest to samo,raz jestem zła jak "osa"a zaraz mam dobry humor.Samą mnie to denerwuje,a o domownikach nie wspomnę.Ile oni muszą się wycierpieć ze mną;)Ale są bardzo tolerancyjni

Ja byłam spokojna i przytulna jak baranek, ale jak mnie coś zdenerwowało to wybuchałam. Mój jednym uchem wpuszczał, a drugim wypuszczał tłumacząc sobie, że to przez ciążę mam huśtawki nastrojów ale jakoś zawsze starałam się opanować

hehehe

Ja to i nie będąc w ciąży byłam wybuchowa i obrażalska Ale dlatego że hormony tarczycy mam nie taki poziom jak trzeba i jak mi wariują to i ja jestem zmienna.Wszystko mnie drażni,czepiam się o drobnostki,stroję fochy... Ale to nie moja wina choć mojemu mężowi jakoś nie przychodzi to do głowy.A w ciąży to odziwo odmieniło mi się i byłam bardziej ludzka,tylko dużo płakałam jak mój mąż wyjechał na 1,5 tyg.to ja usypiając płakałam A wtedy zostało mi 1,5 miesiąca do porodu...i smutno mi było bez niego i bałam się że jeśli wcześniej dzidzia zechce przyjść na świat to nie będzie Go przy porodzie...

w pierwszych miesiącach hormony mnie odpychały od faciorków ale już mi przeszło xD

hihi mi jeszcze nie przeszło